Je voelt het al langer in je lichaam en hoofd, de onrust, de drukte, moeite om de rust te vinden na een drukke dag of week.

 

Een dag of week die voorbij is gevlogen waarin werk, gezin en je omgeving centraal hebben gestaan. Je af en toe hebt afgevraagd hoe je het allemaal voor elkaar hebt gekregen.

 

Iedereen weer tevreden gesteld met wat jij voor hen hebt betekend. Ergens geeft het een voldoening maar je merkt ook steeds vaker dat de drukte van de dagen en de weken veel beginnen te worden.

 

Je hebt veel op je bordje, je doet het graag. Maar als je eens op dat bordje kijkt, wat ligt daar dan op. Hoeveel dat daar op ligt is echt van jou?

De drukte van de dag voelt vaak als teveel maar wat als ik jou uitnodig om eens naar de inhoud van de dag te kijken. Wat stop jij allemaal in jouw dag, dag in dag uit, week in week uit.

 

Wat is er echt van jou en wat is van een ander dat jij op je hebt genomen. Wat is ergens ontstaan uit een keuze, maar waarvan jij steeds meer gaat merken, waarom doe ik dit eigenlijk.

 

En al die kleine dingen die jij voor een ander op je neemt maken jouw dag zwaar.

Wanneer ga jij er eens echt voor zitten om te kijken naar de inhoud van jouw dag.

 

Wat is de reden dat je dat steeds voor je uitschuift. Is dit uit angst om iets los te moeten laten, iemand teleur te moeten stellen en je hier schuldig over gaat voelen.

 

Of zit het misschien dieper. Iets dat ontstaan is vanuit een situatie waardoor jij keuzes bent gaan maken omdat het lot daarom vroeg. Wat maakt het voor jou zo moeilijk om andere keuzes te maken. Waar blijf jij steeds voor weglopen.