Je wilt er voor iedereen zijn, maar wie zorgt er voor jou?

Je wilt er voor iedereen zijnmaar wie zorgt er voor jou?

Ik weet het nog heel goed. Eind 30 was ik. Ik had alles: gezin, onderneming, vrienden en was mantelzorger. Ik deed heel veel voor anderen, dit had ik van huis uit meegekregen.

Ik wist niet anders, voor mij hoorde het zo. En stiekum gaf mij dit ook wel een heel fijn gevoel af en toe.

Maar hoe ouder de kinderen werden hoe meer verplichtingen, zwemles, volleyball, feestjes, speelafspraakjes en ook mijn taak als mantelzorger werd zwaarder. Maar ik vergat één ding, hield ik mijzelf voor. Ik dacht dat mijn brein happerde omdat ik ouder werd, maar het happerde om het leven dat ik leidde. Achteraf ook niet zo raar als ik zag hoe een leven ik leidde op dat moment.

Er waren dagen die begonnen om 8.00 uur en eindigden om 23.00 uur en daar zat heel weinig tot niets voor mijzelf bij. Maar ik wilde dit zelf, ik kon het echt zelf. Hulp vragen zag ik echt als een teken van zwakte.

Maar eind 30 was ik, iedereen was hetzelfde alleen ouder, behalve ik. Ik was moe, op en gestresst. Ik had voor iedereen gezorgd maar wie had er voor mij gezorgd? Ze waren er wel maar ik zag ze niet. Ze vroegen mij wel maar ik hoorde ze niet. Ze stonden dichtbij mij maar ik voelde ze niet.

Mijn grootste fout die ik voelde toen was de overtuiging die ik had. Ik kon het zelf wel. Ik was sterk genoeg, ik deed het toch. Maar ik zag niet wat het met mijn lichaam en brein deed.

En het heeft best nog wel wat jaren geduurd voordat ik dat ook echt zag en ook echt een stap terug ging doen. Want dat was het ook, loslaten van en teruggeven aan.

Dat vond ik heel moeilijk en pijnlijk, want dat voelde toch als zwakte.

Maar de grootste les die ik geleerd heb: ik kan het niet alleen. Hulp inschakelen is geen vorm van zwakte, het is goed zorgen voor jezelf.

Biedt iemand hulp aan, aanvaard het. Wil je niet wachten, zoek dan iemand die jou kan helpen. Ook ik vraag hulp aan een collega als ik het even niet meer zie of voel.

Want als jij goed voor jezelf zorgt, kan je er ook voor een ander zijn.

---

Herken jij dit? Sta jij ook in die ratrace waarbij jij er voor iedereen bent maar niemand er voor jou is? Ik ga graag met jou in gesprek

Kom gerust eens langs